Qara Günəş və Qara Dəlik
Professor Hans Aiberg "Ərzdən Ərşə Merac" adlı kitabında "Qara Günəş"dən bu şəkildə bəhs etmişdi: «Gələcək qiyamətin əvvəlində əlamətlərin başlanğıcı Qara Günəşin görünməsiylə özünü göstərəcək. Bu qaranlıq günəş Yupiterin arxasındadır. Elmdə, Qara günəşin bir qaranlıq ortağı olan qara dəliyin varlığına aid sübutlar var. Digər tərəfdən Hind mənbələrində deyildiyi kimi -“günəş” və "Qaranlıq Günəş" sözləri bir-birinə tam ziddir. Burada məntiq köməyimizə çatır - “Qara Günəş“ elə “Qara dəlikdir”». Buddizm, xüsusilə Tibet Buddizmi ilə, Şamanizm əfsanələrində "Tişya" deyilən və yerə yaxınlaşan bir qaranlıq göy cismindən söz edilir. İnsanlığa yeni bir era açacaq bu cisim gözə görünmədən dünyaya yaxınlaşan qaranlıq bir quyruqlu ulduzdur. Bənzər bir əfsanə də Mərkəzi Amerika hindularının "Cuculcan" yəni “Tüklü ilan“ tanrısı haqqında olan əfsanədir. Prof. Dr. Aibergeyə görə: «Qara Günəş; ya səyyah bir qara dəlikdir və günəş sistemimizə daxil olacaq, ya da bizi çəkən bir qaradəlikdir ki, təsirlərini daha da yaxınlaşdıqca irəlidə hiss edəcəyik. Bu qaranlıq ulduzun təsirinin əsrlər sürəcəyi Lama mətnlərində yazılıdır. Şaman dinlərində və digər, xüsusilə Buddizm məlumatında günəşi udub söndürəcək, Tişuta, Darka, Duraq, Tarka, Arka adlı qaranlıq ulduzlardan söz edilir. Çox güman ki, Hindu, Buddist, Brahma əfsanələrində sözü gedən, Yupiter planetinin arxasından yaxınlaşmaqda olan "Qaranlıq Günəş" mütləq bir qara dəlik olmalıdır. Bu qara dəlik Günəş sisteminin özüylə birgə görünən və onun qaranlıq bir yoldaşıdır». 9 Yanvar 1998-ci il tarixli Milliyyət qəzetində "Dev Kara Delik" başlığı altında bu xəbər yayılmışdı; "Dünya və Günəş Sisteminin də içində iştirak etdiyi və orta diametri 90 min işıq ili olan Samanyolu göyadasının mərkəzində 2.600.000 günəş kütləsinə bərabər nəhəng bir Qara dəliyin qəti olaraq təyin olunduğu açıqlandı. Amerika göy elm Dərnəyinin (AAS) illik yığıncağına təqdim edilən bir təbliğə görə, alimlər ilk dəfə olaraq Samanyolunun göbəyində, yəni mərkəzində bir qara dəlik olduğuna dair nəzəriyyənin sübut edildiyini qeyd etdilər. Oxatan-A adı verilən qara dəliyin, Samanyolunun mərkəzində və günəşdən 2,6 milyon qat böyük və dünya daxil bütün ulduzları sürətlə içinə çəkdiyi təyin olundu. Mifologiyada Hyperboreyanın paytaxtı Thule olaraq tanınır. Hyperboreya sözü "qütblərin kənarında" mənasındadır. Bəlkə “börü” yəni Böyük Qurd deməkdir? Qütblərin kənarında olduğu üçün Hyperboreya bu ölçülərin xaricindədir. Thule onun mərkəzində yerləşərək, dünyadakı həyatın qaynağını təşkil etməkdə idi. Yunan mifologiyasına görə, Pithagoras müqəddəs həndəsəni Hyperborealı tanrı Apollondan öyrənmişdi. Pithagorasın təlimlərində həndəsi olaraq dünya mərkəzində bir boşluq ehtiva edilirdi. Bu boşluq, Sümerlilər də daxil olmaqla bir çox qədim mədəniyyələr tərəfindən "Qara Günəş" olaraq bilinirdi və bu mənada Thule, "Qara Günəş" ilə eyni anlama gəlirdi. Svastika, yəni Gamalı Xaç və ya öz damğası bu qədim anlayışın bir parçası idi. Bütün mənbələrdə Svastika, ilk səbəb və ya yaradılış qaynağı mənasına gəlirdi. Thule təşkilatı da svastikanı; bu məhz düşüncəni təmsil etdiyi üçün, təşkilatın loqosu olaraq seçmişdi. Qara Günəş, Thuledən daha ezoterik bir anlayışı əhatə edirdi. Bu anlayış yaradılış boşluğunu təmsil etdiyi üçün, Thule təşkilatı elitaları üçün müqəddəs qəbul edilirdi. Alman atadan və Rus anadan dünyaya gələn "Madam Blavatsky" Nasist ideologiyasının əsasını təşkil edən 1888 – ci ildə yazmış olduğu “The Secret Doctrine“ kitabında elmin, dinin və fəlsəfənin sintezi olaraq iki bölümdən ibarət idi. İlk bölüm “Cosmogenesis”, ikincisi “Anthropogenesis” adını daşıyırdı. Kitab ezoterik və mistik fikirlərin nümunəsi idi. Əsas teziz şərqin müdrikliyini müasir elmlə birləşdirmək idi. Madam Blatavatski kitabın məzmununun qaynağı olaraq, insanlıq tarixinin məlumatıarına sahib "mahatmaları" –“Böyük Ruh/Buddist Əziz”i göstərirdi. Bu məlumatlar ona Tibetdə öyrədilmişdi. Hətta ona yeraltındakı bir məbədin dərinliklərində qədim bir yazı oxutduqlarını iddia edirdi. Bu yazı kainatın mistik sirləriylə birlikdə, insanlıq tarixinin gələcəyini ehtiva edirdi. Buna görə kainat əvvəl ruhanilikdən qaranlığa və xaosa sürüklənəcək, sonra bu vəziyyətdən xilas olub yenidən ruhaniliyə dönəcəkdi. Madam Blavatski bu məlumatlara yeddi ezoterik simvol vasitəsilə çatdığını söyləyirdi. Bu simvollar arasında ən əhəmiyyətli olanı isə Svastikaydı. Günəş atəşinin, yaradılışın və yaxşı şansın simvoludur Svastika. Madam Blavatski hər simvolu insanlığın bir təkamül etapı ilə təyin etmişdi. İnsanlığı qaranlıqdan işığa daşıyacaq və insan təkamülündə yeni bir dövr açacaq nəsil, irq Aryan adını daşıyırdı. Paranormal gücləri olan Aryan irqinin simvolu isə Svastikaydı. Svastika bizim tanıdığımız, türklərin ən qədim damğası olan “Öz” damğasıdır, işarəsidir, yenidən yaranmanın simvoludur. Svastika sözündə də bir “As” sözü var. Su – “As” –tika, “Oz” sözündə də “Oz/Az” sözü var. Svastika sözü Hind d. olub, “Su” yaxşı, “As-ti” isə olmaq deməkdir. Əgər xanım Blatavatskinin dediyi kimi “svastika”, yəni “oz” işarəsi Aryan (Ar-“Ər”) simvoludursa, Si-As ( Az/As/Azər), Svastika elə Azər damğasıdır, Azər işarəsidir. Oz/Ozan/Oğuz/Qopuz/Az/Saz/Azər/Özbək/Qırğız/Qaqauz/Kazax/Qazax/Kazak və s. bir bütövün, tamın hissələridir. “Oz” işarəsi Tanrıçılıqda, İnduizmdə, Buddizmdə, Xristianlıqda xaç kimi, İslam sənətində kufi yazılar şəklində təsvirlərdə rast gəlinir. Qədimdən bəri “Oz” damğası xalı və kilim naxışlarımızda dörd buynuz və s. formalarda yaşayıb. Konyada, Çatalhöyükdə 7500 il əvvələ aid svastika simvolları aşkar edilib. Kainatın tam mərkəzində “Özək - Core” yerləşir, yəni “öz” işarəsinin kəsişdiyi yerdə. Həmin yer isə “QARA Dəlik”dir. “Özək” sözündə də bir “öz/oz” sözü də gizlənir; “oz /öz” işarəsi. “İşarə” sözündə isə bir “işıq“ sözü də gizlənmişdir. Belə nəticəyə gəlmək olar ki, heç bir söz təsadüfən yaranmayıb. Hər bir kəlmədə min illərin yaddaşı var- deməkdir. Əfsanəyə görə Zeusun ölümlü qadından olan oğlu Heraklın ölümsüzlüyə qovuşması üçün gizlincə körpəni xanımı tanrıça Qeranın döşünə qoyur. Yuxudan oyanan Qera Heraklı görəndə onu itələyir və südünün bir hissəsi havaya püskürür. Həmin süddən isə qalaktikamız yaranır - yəni süd yolu. Süd yolu, yəni Qalaktika spiralvari formada hərəkət edir və görkəmi “öz” işarəsini, damğasını xatırladır. Qalaktika saat əqrəbi istiqamətində; bütün günəş sistemi isə, yəni Günəş oz oxu ətrafında, planetlər, asteroidlər, kometalar, Yer də öz oxu ətrafında saat əqrəbinin əksi istiqamətində fırlanırlar. Qalaktika ilə günəş sisteminin bir birinin əksi istiqamətində fırlanması səkkiz guşəli “oz” damğası yaradır. Ozan sözünün özü də “Oz” damğasının yadigarıdır. “Oz”; Ozlaşaraq Tanrıya qovuşmanın simvoludur. Səmah dönmək - Mövləvi və Bəktaşilərdə, insanların qrup halında, başlarını müəyyən bucaq altında tutub dönərək “göyə”, tanrıya yüksəlmə, qovuşma inancı yayılıbdır. Ozanlar da sazları ilə canları ozlaşdırır və onlar Tanrıya qovuşurlar. Həm də sazı ilə, adətən saat əqrəbinin əksinə, sanki Sirius ulduzun, Ağ dinlərin gəlmiş olduğu, Ağ ulduzun başına dönərək, fırlanan ozan, öz hərəkəti ilə bir “Oz” damğası, işarəsi cızmış olur. Sazın forması belə Sirius ətrafında dönən “Böyük Ayı Bürcünü” xatırladır. Kəbənin ətrafında dönən insanlar da sanki “Siriusun” və ya “Süd Yolu“ kəhkəşanının “Qara Dəlik” çevrəsində saat əqrəbi hərəkətinin əksinə dönən kainat kimi, elə həmin trayektoriyanı cızırlar. Eyni zamanda idman yarışmaları zamanı qaçanlar, at yarışları, hətta maşın yarışmaları zamanı istiqamət saat əqrəbi əksinə olur. Səmada saat əqrəbi istiqamətində, yəni bütün kainatdan fərqli dönən yalnız “Venera” və “Uran” planetidir. 1990-cı ildən indiyə qədər, Edvin Xabblın şərəfinə adlandırılmış, avtonom observatoriya olan “Kosmik Teleskop Xabbl” yer ətrafı orbitada fırlanaraq, müxtəlif sensasiyaya səbəb olacaq məlumatları qeyd edib, yerə göndərir. “Xabbl” teleskopunun qeyd etdiyi və qalaktikanın aktiv nüvəsi olan kvazarları müşahidə edən astronomlar belə qərara gəliblər ki, ən parlaq mərkəzə malik olan dəliklər “Supermassiv Qara Dəliklər”dir. Ətraf mühitdə olan heç nə “Qara Dəliyin” güclü cazibəsindən xilas ola bilmir və ətrafdakı materiya ona tərəf cəzb edilir. Bu isə get-gedə ”Qara Dəliyin” kütləsinin və radiasiyasının artmasına səbəb olur. Onun gücü bütün “Süd Yolu”ndakı ulduzların və qonşu qalaktikaların gücündən çox olur. Həm də astronomlar “Xabbl” Teleskopu vasitəsilə apardıqları müşahidələrdən belə qərara gəliblər ki, qalaktikalar formalaşan zaman onların mərkəzində “Qara dəlik”də formalaşır. Belə nəticəyə gəlmək olar ki, “Qara Dəlik” və Qalaktika bir- birindən ayrı yaranmır. Yəni Yaradan da “O”-dur, məhv edən də “O”! Parçalanmış ulduzlar səmaya hidrogen və helium olaraq atılırlar. Min illər sonra isə birləşərək; molekulyar bulud yaradırlar və bərkiyərək yeni ulduza çevrilirlər. Ölüm; yeni həyat yaradır!
(Şəkillərdə göstərilən teleskopun qeyd etdiyi “İki birləşən Qara dəlik” və “Yeni kainat doğan Qara dəlik”dir)

F. Rüstəmova.” Hor sivilizasiyası və onun günümüzdə izləri” kitabından