***
Artıq Günəşin on yaşı var idi. Onun ad günləri həmişə bayramla iç-içə keçdiyi üçün sanki, bütün şəhər onun gəlişini gözləyirmiş kimi bəzənirdi.
Ayla isə oxşar problemlərlə üzləşən bir qrup analarla birgə dərnəklərə qoşulur, tədbir və seminarlara qatışır, mənəvi dəstək tapmağa çalışırdı. O, artıq övladının unikal, fərqli olmasını çoxdan qəbullanmış, özünə sərhədsiz imkanlara malik mənəvi dünya kəşf etmişdi.
***
Ayla 2024-cü il, iyul və avqust ayları DÜNYA tv ekranlarında yayınlanan “Tanıyın Tanıdın Bizi” adlı istedad yarışmasını heç qaçırmırdı. Hər həftə bu yarışmanın başlamasını gözləyir, yarışmada iştirak edən istedadlı Daun sindromlu Günəş övladlarını böyük həvəslə izləyirdi. Əfrüzə xalaya dedi ki, payızda bu cür xüsusi uşaqlar üçün yeni yarışma başlayacaq. Mütləq o yarışmaya Günəş də qatılar. Əfruzə xala da Ayla ilə həmfikir olaraq razılaşdı və bu cür tədbirlərin belə fərqli balalara çox müsbət təsir edəcəyini bildirdi. Əslində Ayla, qaynanasına əziyyət vermək istəməzdi, amma dərzi işlədiyiniə görə, həm də Əfruzə xala Günəşlə, evlə bağlı bütün işləri çox həvəslə gördüyünə görə ona etibar edirdi. Günəş də nənəsinə çox bağlı idi, heç bir dərnəyə, dərsə onsuz getmək istəmirdi...
Günəş də digər günəş övladları kimi çox mehriban, istiqanlı bala idi, hər gün dəfələrlə anasına, babasına, nənəsinə sarılır, onları qucaqlayır, öpürdü. Məncə bu yalnız mehribançılıqdan deyildi, həm də sanki əzizləri qucaqlamaq belə uşaqlara özgüvən verir, onlar özlərini təhlükəsizlikdə hiss edirlər. Ayla düşünürdü ki, Günəş digər özü kimi uşaqlara baxmış daha mehribandır, daha çox sevgi doludur. Bir anlıq ağlından keçdi ki, qızına Günəş adını çox dəqiqliklə verib, çünki qızı öz sevgisini və işığını heç kimdən əsirgəmir; əsil Günəş kimi!
***
Xüsusi uşaq böyütmək marafon kimidir...Marafonda qalib gəlməyə çalışanlar üçün heç bir fasilə yoxdur. Yarışda qalmaq istəyirsənsə, qaçarkən yeyirsən, içirsən, hətta yüngülləşirsən. Həyat davam etsə də, lakin marafon heç bitmir, yaxın gələcəkdə və ondan sonra da davam edəcəkdir.
Odur ki, yadda saxlayın: qalib gəlmək lazım deyil, sadəcə sona çat yetər.
Əlilliyi olan bir uşağın valideyni olmaq, kim olduğumuzun sadəcə bir hissəsidir. Bütün həyatınızı, bütün mənliyinizi, uşağınızın və onun ehtiyaclarının ətrafında cəmləsəniz, kim olduğunuzu unutmaq asan ola bilər. Həyatınızda sizə zövq verən bir şey tapın: yeni bir şey alın, sevimli hobbinizi xatırlayın; bu sizi qoruyacaq və həyatda qalmanızı asanlaşdıracaq.
Unutmayın: xüsusi uşaqlar fərqli bir dünyada yaşayırlar. Bir uşağı oradan yalnız onun qeyd-şərtsiz razılığı ilə çıxara bilərsiniz (D.Kleyton).


Firəngiz Rüstəmova. “TƏNHA QADIN”. Bakı-2024, 122 səh.