Aylanın əri illərdir Rusiyada işləyirdi. Səkkiz ilə yaxındır evli olmalarına baxmayaraq, əri ildə bir, iki dəfə ancaq vətənə qayıdırdı.
Ramalın hər dönüşü onu həm sevindirir, həm də biraz qəmgin edirdi. Ayla bilirdi ki, uzaqda işləmək qurban tələb edir. Ərinin Rusiyada işləməsi ilə razılaşırdı, amma çox istəyirdi ki, o da ərinin yanında olsun...
Ramalın evə döndüyü vaxtlarda onlar gələcək planlarından, nə zamansa reallaşacaq arzularından söhbət edirdilər.
Doğrudur Ayla onu dəstəkləyirdi, ona görə ki, hələ birlikdə yaşacaqlarına ümidini itirməmişdi. O, həm də ərini sevirdi, bu səbəbdən də Ramal evdə olmasa belə onun ata və anasına qulluq edir, hətta ev işlərini də öz öhtəsinə götürmüşdü. Düşünürdü ki, onun bütün fədakarlıqları məsafələrlə sınanan sevgi tarixcələrini daha da zənginləşdirir.
***
Ayla bütün il boyu yaşlı qaynatası və qaynanası ilə birlikdə qalır, onların qulluğunda dayanırdı. Amma bilmirdi ki, əslində əri onu sanki ata, anasının “himayəsinə” verərək, iş adı ilə Rusiyaya getmişdi...
Onun hər günü qaynanasının qayğıkeş baxışları və səsi ilə başlayır, gündəlik rutin işlərlə davam edir, axşamları isə kaminin qarşısında söhbətlərlə sona çatırdı. Əslində Ayla bu rutin işləri çox böyük həvəslə görürdü, çünki belə ortam ona ailə ocağının hərarətini, sıcaqlığını yaşadırdı.
***
Səkkiz il ailəli olmasına baxmayaraq hələ də övladlarının olmaması ən çox Aylanı, bir də ərinin ata və anasını məyus edirdi.
O, dəfələrlə həkimə gedib yoxlanmışdı. Həkim ona sağlam olmasını bildirmiş və profilaktik olaraq bəzi müalicələr təyin etmişdi, amma əri yanında olmadığı üçün hamiləlik baş verməmişdi.
Nə qədər xoş niyyətli qalmağa çalışsa da, artıq ümidsizlik onu ələ keçirmişdi. Xəyallarında təsəlli tapmağa çalışır, bir gün həyatının dəyişəcəyini arzu edirdi.

Ardı var...

Firəngiz Rüstəmova. “TƏNHA QADIN”. Bakı-2024, 122 səh.