“Fransa və onun arxasında dayanan müəyyən dairələrin məqsədi Ermənistanı yenidən regionda “forpost” kimi istifadə etməkdir. Lakin hesab edirəm ki, bu siyasət uğursuz olacaq. Çünki Ermənistan son 30 ildə müxtəlif güclərin forpost siyasətinin qurbanına çevrilib. Uzun illər əsasən Rusiya və İranın təsiri altında olub”
Globalinfo.az xəbər verir ki, bunu tarixçi Rizvan Hüseynov deyib.
O qeyd edib ki, bu gün Fransa müəyyən məsələlərdə Rusiyanın və İranın maraqları ilə üst-üstə düşən siyasət yürüdür:
“Lakin Azərbaycanın qardaş və müttəfiq dövləti Türkiyə var. Bundan əlavə Pakistan kimi mühüm tərəfdaşlarımız mövcuddur. Eyni zamanda Avropada da bir sıra dövlətlər — xüsusilə İtaliya və bəzi Şərqi Avropa ölkələri enerji və iqtisadi layihələr baxımından Azərbaycanla sıx əməkdaşlıq edir.
Bütün bunları nəzərə aldıqda, regionda çox mürəkkəb geosiyasi proseslərin getdiyini görürük. Fransaya qarşı Azərbaycanın cavab addımları da diqqət çəkir. Xüsusilə Bakı Təşəbbüs Qrupunun fəaliyyəti burada qeyd olunmalıdır. Bu platforma Fransanın neokolonial siyasətinə qarşı ciddi mövqe ortaya qoyur. Təsadüfi deyil ki, bundan sonra Fransa rəsmiləri, parlament üzvləri və xarici işlər nazirləri bu məsələlərə həssas reaksiya verməyə başladılar. Bu onu göstərir ki, Azərbaycan Fransanın zəif nöqtələrini düzgün müəyyənləşdirə bilib”.
Tarixçi bidirib ki, Fransa BMT Təhlükəsizlik Şurasının beş daimi üzvündən biridir və qlobal siyasətdə mühüm təsir imkanlarına malikdir:
“Bütün bunlara baxmayaraq, Ermənistanda belə Fransanın siyasətinə tam dəstək verilmədiyini görürük. Məsələn, Prezident Emmanuel Makronun çıxışları zamanı Ermənistan Baş naziri Nikol Paşinyanın ehtiyatlı davranışı onu göstərir ki, Ermənistan rəhbərliyi də Fransanın öz maraqları naminə hərəkət etdiyini anlayır.
Fransa yaxın dövrdə Ermənistanda əsasən üç istiqamətdə fəaliyyət göstərməyə çalışacaq. Birinci istiqamət hərbi-texniki əməkdaşlıqdır. Artıq Fransadan Ermənistana müəyyən həcmdə hərbi texnika göndərilməsi müşahidə olunur. İkinci istiqamət vasitəçilik adı altında regionda “krizis menecmenti”, yəni böhranların idarə olunması siyasətidir. Məqsəd Ermənistanın regional və beynəlxalq layihələrdə iştirakına təsir göstərmək və müəyyən prosesləri nəzarətdə saxlamaqdır. Bu baxımdan Zəngəzur dəhlizi və digər regional layihələrin həyata keçirilməsinə mane olmaq cəhdləri də mümkündür.
Üçüncü istiqamət isə Ermənistanın daxili siyasətinə təsir etməkdir. Fransa formal olaraq Paşinyanı dəstəkləsə də, ona tam etibar etmir. Bu səbəbdən Ermənistanda özlərini “Avropa inteqrasiyası tərəfdarı” kimi təqdim edən müəyyən siyasi fiqurlar vasitəsilə Paşinyanın hakimiyyətinə təzyiq göstərməyə çalışa bilər. Burada demokratiya və insan haqları şüarlarından siyasi alət kimi istifadə olunması ehtimalı da böyükdür”.