Kürdlər İrana qarşı üsyan qaldırmaq və hökumət qüvvələrinə qarşı müharibəyə girməkdən imtina ediblər.

Açıq deyiblər ki, əgər Amerika özü ordu göndərsə biz də qoşularıq, əks halda yox. Kürd komandirlər deyib ki, onların İranda onsuz da silahlı qüvvələri var, kənardan girməyə ehtiyac yoxdur.

Səbənini də açıqlayıb, Tramp uyğun şərtlərdə yeni rejim başçısı ilə işləməyə hazır olduğunu deyir. Yəni sabah situasiya bir anda dəyişsə, kürdlər İran hakimiyyətinin əlində tək və köməksiz qalacaqlar.

İranın 20-ci əsr tarixinə baxsaq görərik ki, bir neçə dəfə Qərb (Avropa) İran hakimiyyətinə təzyiq etmək üçün əyalətlərin üsyanına dəstək verib, ancaq sonra mərkəzi hakimiyyətə nəzarəti ələ keçirdikdə Tehrana əyalətləri əzməyə icazə veriblər.

Bu, 1918-ci il Təbriz üsyanı, 1946-cı il S.C.Pişəvəri hökuməti və Mahabad kürd respublikası zamanı belə olub. Avropa və SSRİ əvvəlcə kürdlər və azərbaycanlıları dəstəkləsə də, sonradan Tehranla anlaşdıqları üçün onları meydanda tək və köməksiz qoyub.

1979-1982-ci illərdə kürd üsyanı silah gücünə yatırılıb və bu zaman heç bir xarici dəstək almayan kürdlər İran hökuməti tərəfindən əzilib.

Görünür, kürdlər indi keçən əsrin təcrübəsindən dərs çıxarıblar. Eyni səhvi bir neçə dəfə təkrar eləmək həddən artıq axmaqlıq olar.

P.S. ABŞ Prezidenti Donald Tramp bu gün bildirib ki, kürdlər İranda mühairbəyə girmək istəsələr də, o, onların yaralanması və ölməsini istəmir, buna görə də müharibəyə girmələrini istəməyib. Bax belə.