“Ermənistanın Mərkəzi Seçki Komissiyası seçkilərin nəticələrini təsdiqləyib. Nikol Paşinyanın partiyası parlamentdə mütləq çoxluq qazanaraq qalib gəlib. Lakin onun yeni Konstitusiyanın qəbulu ilə bağlı referendum keçirmək üçün zəruri olan konstitusion çoxluğu yoxdur. Bildiyimiz kimi, bu isə Azərbaycanla Sülh Müqaviləsinin imzalanması üçün əsas şərtlərdən biridir”.

Globalinfo.az xəbər verir ki, bunu Azərbaycan Prezidenti katibliyinin sabiq rəhbəri, politoloq Eldar Namazov deyib.

O qeyd edib ki, bu səbəbdən media və sosial şəbəkələrdə çoxlu emosional və ziddiyyətli reaksiyalar yaranıb:

“Bəziləri “indi Azərbaycanı Ermənistan Konstitusiyasının dəyişdirilməsi tələbindən imtina etməyə məcbur edəcəklər” deyir, digərləri isə “əgər Paşinyan konstitusion çoxluq əldə etməyibsə, ümumiyyətlə Ermənistanla sülhə nə ehtiyac var?” sualını verir.

Lakin gəlin baş verənlərə emosiyasız yanaşaq:

– Seçkilərdə iştirak edən erməni seçicilərinin 40 faizdən çoxu revanşist gündəmə malik siyasi qüvvələrə səs verib. Bu fakt özü göstərir ki, yaxın zamanda sülh müqaviləsinin imzalanması ən ağıllı addım olmazdı. Ermənistan cəmiyyəti hələ buna tam hazır deyil.

– Cəmi altı il əvvəl erməni seçicilərinin demək olar ki, hamısı aqressiv yanaşmanı dəstəkləyir, sülh müqabilində işğal olunmuş ərazilərin bir hissəsinin belə qaytarılmasına razı olmurdu. İndi isə onlar azlıqdadır və seçicilərin əksəriyyəti Azərbaycanla sülhü dəstəkləyir. Bu, Ermənistan cəmiyyətinin dəyişdiyini və sülh istiqamətində hərəkət etdiyini göstərir.

– Erməni seçicilərinin əksəriyyəti Azərbaycanla sülhə səs verdi, halbuki revanşist qüvvələr Ermənistan kilsəsinin, xarici diasporun və Rusiyanın açıq dəstəyini almışdı. Üstəlik, Rusiya rəhbərliyi, o cümlədən Vladimir Putin, Paşinyan hökumətinə qarşı açıq mövqe sərgiləmiş və Ermənistana qarşı iqtisadi təzyiq vasitələrindən istifadə etmişdi. Bu şəraitdə hakimiyyətin seçki uğuru daha da əhəmiyyətli görünür.

– Azərbaycanın Ermənistan Konstitusiyasından ərazi iddialarının çıxarılması tələbindən imtina etməsi üçün ciddi beynəlxalq təzyiq gözlənilmir. Çünki danışıqlar prosesində əsas beynəlxalq oyunçular bu tələbin əsaslı olduğunu qəbul ediblər. Ayrı-ayrı şəxslər və qərəzli təşkilatlar müəyyən cəhdlər göstərə bilər, lakin Azərbaycan bu cür ikiüzlü yanaşmalara necə reaksiya verdiyini artıq bütün dünyaya nümayiş etdirib.

– Sülh müqaviləsi ilə sülh prosesini bir-birindən ayırmaq lazımdır. Bəzən sülh prosesi sülh müqaviləsi ilə başlayır, bəzən isə əvvəl sülh prosesi inkişaf edir və yalnız müəyyən mərhələdə müqavilə imzalanır. Beynəlxalq təcrübə göstərir ki, hər iki ssenari mümkündür.

– Bütün bunlardan belə nəticə çıxır ki, seçkilərdən sonra Azərbaycan və Ermənistan daha əvvəl müəyyən edilmiş çərçivədə sülh prosesini davam etdirəcəklər. Buraya Azərbaycan–Ermənistan–ABŞ formatında əldə olunan razılaşmaların həyata keçirilməsi, nəqliyyat-kommunikasiya xətlərinin açılması (Zəngəzur dəhlizi), ticarət əlaqələrinin qurulması, sərhədlərin delimitasiya və demarkasiyası, eləcə də ictimai əlaqələrin genişləndirilməsi daxildir. Dayanıqlı sülhə nail olmaq üçün əvvəlcə “sülh şəraitində birgə yaşamaq” mərhələsindən keçmək lazımdır.

– Bu prosesin əsas göstəriciləri yaxın vaxtlarda təsdiqlənəcək Ermənistan hökumətinin proqramında sülh prosesinin əsas parametrlərinin əks olunması və gələn ayın əvvəlində Ankarada keçiriləcək NATO sammitində Azərbaycan, Ermənistan, Türkiyə və ABŞ rəhbərləri tərəfindən regionda sülh quruculuğu ilə bağlı razılaşmaların təsdiqlənməsi olmalıdır”.

E.Namazov son olaraq bildirib ki, sülh prosesinə üstünlük verilməsi Azərbaycanın Silahlı Qüvvələrinin əldə etdiyi çoxqat üstünlüyü qoruyub saxlamalı və regionda hadisələrin istənilən inkişaf ssenarisinə hazır olmalı olduğu həqiqətini dəyişmir:

“Təcrübə göstərib ki, məhz bu amil Ermənistan cəmiyyətinin Azərbaycanla sülhə doğru transformasiyasında həlledici rol oynayır”.