Komada olan xəstənin bədənində əhəmiyyətli, görünməz bir dəyişiklik baş verir. Mütəxəssislər elmi məlumatlarla beynin huşsuz ikən xarici dünyanı necə qəbul etdiyini və hərəkətsiz bədənin öz əzələlərini necə itirməyə başladığını izah ediblər.

Medicina.az xəbər verir ki, Klivlend Klinikası tərəfindən "ağrıya və ya yüksək səslərə cavab verə bilmədiyi dərin huşsuzluq vəziyyəti" olaraq təyin edilən koma, beyin travmasından infeksiyalara qədər bir çox fərqli səbəbdən yarana bilər.

10 il koma tədqiqatlarına həsr etmiş Dr. Markus Tompson öz kanalında vurğulayır ki, xaricdən hərəkətsiz görünən bir bədəndə bioloji bir proses əslində davam edir.

Dr. Tompsonun paylaşdığı məlumata görə, komada olan xəstələrin beyninin müəyyən sahələri xarici dünyadan məlumatları emal etməyə davam edə bilər.

"Bəzi xəstələr, xüsusən də tanış səslərə, toxunuşa və ya ağrı stimullarına beyin reaksiyaları göstərirlər", deyə Tompson bildirir və əlavə edir ki, xəstələr oyaq olmasalar da, beyinləri məlumat alır.

Lakin, xəstələrin bu proses zamanı nələr yaşadıqları barədə qəti məlumat yoxdur. Bəzi xəstələr oyandıqdan sonra heç nə xatırlamır, digərləri isə müəyyən səsləri və ya hissləri xatırladıqlarını bildirirlər.

Koma zamanı zehni vəziyyətdən fərqli olaraq, fiziki dəyişikliklər tibbi müşahidələr vasitəsilə daha aydın şəkildə izlənilə bilər. Doktor Tompson hərəkətsizliyin əzələ sisteminə dağıdıcı təsirini "istifadə edilməmiş atrofiya" anlayışı ilə izah edir.

Atrofiya prosesi ilk 24 saat ərzində əzələlərdə başlayır və əzələ kütləsinin 5%-i 1 həftə ərzində itirilir. 2 həftədən sonra itki 10-15%-ə çatır. 1 aydan sonra əzələ kütləsi itkisi 30%-ə çatır.

Mütəxəssislər qeyd edirlər ki, bu itkilər bədən boyunca bərabər paylanmır və ayaq əzələlərinin qol əzələlərindən daha sürətli atrofiyaya uğradığını qeyd edirlər.

Əzələ itkisinə əlavə olaraq, oynaqları bir-birinə bağlayan birləşdirici toxumaların sərtləşməsi nəticəsində yaranan "kontrakturalar" vəziyyəti koma xəstələri üçün ciddi risk yaradır. Bu, barmaqların yumruğa çevrilməsi və dirsəklərin və dizlərin kilidlənməsi kimi daimi struktur dəyişikliklərinə səbəb ola bilər.

Bu riskləri minimuma endirmək üçün fizioterapevtlərin xəstələrin əzalarını gündə bir neçə dəfə əl ilə hərəkət etdirmələri vacibdir.

Mütəxəssislər həmçinin xəbərdarlıq edirlər ki, bədənin ən vacib əzələsi olan ürəyin hərəkətsizliyi səbəbindən zamanla "daha az səmərəli" olur və fizioterapiyanın sağalma prosesində olan xəstələr üçün əvəzolunmaz bir zərurət olduğunu vurğulayırlar.