“Ərəb baharı” Yaxın Şərq və ərəb dünyasında dağıdıcı iz qoydu. Mərakeş, Əlcəzair, Oman, Küveyt kimi ölkələr prosesi tez və minimal itkilərlə başa vurdular. Həmçinin Misir və Tunis ciddi xaosa rəğmən tez özünə gəldi. Liviya və Suriyada isə proses uzandı və böyük dağıntılar, daxili parçalanmalar yaşandı, yaşanmaqdadır.

Globalinfo.az-a danışan politoloq İlyas Hüseynov bildirib ki, “Ərəb baharı”ndan sonra Yaxın Şərqdə və Şimali Afrikada cərəyan edən proseslər hələ də aktualdır:

“Suriyada Bəşər Əsəd rejiminin devrilməsi “Ərəb baharı”ndən sonra baş verdi. Bu, bir tərəfdən prosesin tərkib hissəsi kimi görülür, digər tərəfdən isə fərqli hərəkat kimi qiymətləndirilir.

“Ərəb baharı” əslində bütün ölkələrdə eyni cür olmadı. Həqiqətən də Tunis və Misirdə sadəcə iqtidarın dəyişməsi ilə xarakterizə olundu. Lakin Liviyada, Suriyada qanlı hadisələrin şahidi olduq. Hətta xalq əvvəlcə Muammer Qəddafini öldürdü, sonra bir-biri ilə müharibə etməyə başladı”.

Politoloq qeyd edib ki, Bəşər Əsəd də bu aqibəti yaşaya bilərdi, lakin vaxtında canını qurtara bildi:

“Suriya vətəndaş müharibəsi minlərlə insanın həyatını itirməsinə və Suriyanın az qala bölünməsinə səbəb oldu. Proses davam edir və hesab edirəm, qarşıdakı günlərdə aktuallaşa bilər.

O ki qaldı Tunis, Misirdən və başqa ölkələrdən fərqli olaraq Suriya və Liviyada proseslərin bu qədər şiddətli keçməsinə, fikrimcə, bunun əsas səbəbi xarici güc faktorlarıdır. Həm Liviya, həm də Suriyada Rusiya faktoru var idi. Kreml hər iki ölkənin hakimiyyətini dəstəklədiyi üçün orada mübarizə daha şiddətli getdi, nəticədə sözügedən ölkələr qan gölünə çevrildi”.