İlk; yeni ilin başlanğıcı hesab edilən bürc “Qoç”dur. Qoç yeni doğulanda “Quzu” adlandığı məlumdur. 21 martda, yaz gecə gündüz bərabərliyində yeni ili qarşılayan şumer insanları bir illik “Quzu” qurban kəsərlərmiş. Bu periodda yeni hökmdar seçilərdi. Hakimiyyətə iddialı olan gənc oğlan; əvvəlki hökmdarı ədalətli döyüşə çağırmalı idi. Gənc yeni həyatın, əvvəlki hökmdar isə köhnəlmiş qüvvələrin simvolu idi. Bütün hallarda bu ritual döyüşü qurban hesab edilirdi. Ya taxt taca iddialı olan gənc ölə bilərdi, ya da taxt- tacın əvvəlki sahibi. Əgər taxt - taca gənc adam sahib olardısa, onun da öz növbəsində gələn il gələcək; gənc iddialının əlində ölmək ehtimalı var idi. Şumer gil kitabələrdəki təsvirlərdən məlum olur ki, sonradan bu ritual; quzu qurbanı ilə əvəz edilmişdi. Qoç/Quzu bürcü Şumerlərdə “Lu Hanqa“ yəni “Könüllü”; ”lu” yəni “insan”, Hanqa/Han/Qan/Can/Könül demək idi. Cənub Qərbi Asiyada; Myao–Yao dil ailəsində günəş ”Hano”adlanır. Qoç/Quzu- Mifologiyada müqəddəs canlı hesab edilib. Şumerlərdə ən başda dayanan qoç başı taleh tanrısı Eanın, Finikiyada məhsuldarlıq və Göy tanrısı Vaal Hamonun, Qərbi Semit Od və İldırım tanrısı raşapın simvolu idi. Tibetlilərdə “Bütün Sabdaqların anası”, üzündə səksən qırışı olan cadukər qadın; qoç belində gəzərmiş, Skandinav ildırım tanrısı Tor; Qoç qoşulmuş arabada gəzərmiş, Qızıl qoyun; Hermesin atributudur, qədim Keltlərdə qoyun məhsuldarlığın, İnduizmdə tanrı Aqninin simvolu idi. Makedoniyalı İsgəndər Qoç buynuzlu təsvir edilib. Koroğluya Qoç Koroğlu deyilib. Titanida Reya övladlarını Kronosdan qorumaq üçün; onları qoyun sürüsünün içərisinə qatıb döqqətdən yayındırmışdı. Odissey və onun ətrafındakılar mağarada olarkən, təpəgöz Polifemdən qoyunların köməkliyi ilə xilas olmuşdular. Yunanıstanda “qoyun/qoç”; tanrıça Gera və Dionisə həsr edilmişdi. Antik Yunanıstanda “Qoç”; Pan və Afroditaya, İtaliyada Yupiterə, Yunonaya, Marsa, Yanusa qurban edilirdi. Xristianlıqda Quzu; İsa peygəmbərin simvollarından biridir. Əsasən Günəş rəmzi olan Qoyun/Qoç bürcü astrologiyada yeni ilin başlanğıcını bildirir. Şimali Amerikada yaşayan yerli əhali günəşə “Kizes/Gizes/Kizis”, Şərqi Sudanda günəşə “Xon”, Xakas, Kazax d. “Kun”, Xalaclarda “Kin/Kun”, İnklərdə “Kon”, bizdə və bir sıra Türk xalqlar da “Gün” deyilir ki, buradan belə nəticəyə gəlmək olar ki, “Quzu və qoyun” sözündə “Gün/Günəş” sözü gizlidir.

F. Rüstəmova.” Hor sivilizasiyası və onun günümüzdə izləri” kitabından.