“Müqəddəs İncil”- Hz.İsanın qoyunlarla söhbətindən: Yəhya/10-İsa sözünə davam etdi: “Bilin və agah olun, qoyun ağılına qapıdan yox, başqa yerdən girən oğru və soyğunçu-dur. Qapıdan girən isə qoyunların çobanıdır. Qapıçı onun üçün qapını açır və qoyunlar onun səsinə qulaq asır. Çoban qoyunlarını adbaad çağırıb çölə çıxarır.
O, qoyunlarının hamısını çıxardandan sonra onların qabağınca gedir, qoyunlar da onun dalınca. Çünki onlar çobanın səsini tanıyırlar. Onlar heç vaxt yad adamın dalınca getməzlər, əksinə, ondan qaçarlar. Çünki, yadların səsini tanımırlar”. İsa bu məsəli onlar üçün çəkdi. Ancaq onlar bu sözlərin mənasını başa düşmədilər.
İsa sözünə davam etdi: “Bunu bilin, mən qoyunlar üçün qapıyam. Əsil çoban adı ilə gələnlər oğru və soyğunçudurlar. Qoyunlar onlara qulaq asmırlar. Mən qapıyam. Məndən keçən xilas olacaq, o, içəri girəcək, çölə çıxacaq və otlaq tapacaq-dır. Oğru ancaq çapıb-talamaq, məhv etmək və dağıtmaq məq-sədilə gəlir. Mən isə gəldim ki, qoyunlar həyata, əbədi həyata qovuşsunlar. Mən yaxşı çobanam. Yaxşı çoban qoyunları uğ-runda həyatını verir. Qoyunların yiyəsi olmayan muzdur, əslində, çoban deyil. O, görəndə ki, canavar gəlir, qoyunları qoyub qaçır. Canavar da onları qapıb pərən-pərən edir. O, muzdla işlədiyi üçün qoyunların qeydinə qalmır. Mən isə yaxşı çobanam və öz qoyunlarımı tanıyıram, qoyunlarım da məni tanıyır. Necə ki Atam məni tanıyır, mən də Atamı tanıyıram. Mən qoyunlarım uğrunda həyatımı fəda edirəm. Bu ağıldan olmayan başqa qoyunlarım da vardır. Mən onları da gətirməliyəm. Onlar səsimə qulaq asacaq. Hamısı bir sürüdə birləşəcək. Onların bir çobanı olacaq. Atam məni sevir, çünki mən həyatımı fəda edirəm, sonra onu geri alacağam. Heç kəs həyatımı əlimdən almır, onu özüm verirəm. Onu verməyə və sonra geri almağa haqqım var. Atam mənə belə buyurmuşdur”.

Müəllif: Firəngiz Rüstəmova
"FOLK VƏ YA XALQ TƏBABƏTİ" kitabından