Təzə sıxılmış reyhan şirəsi buruna damızdırılarsa zökəmi, kamfora ilə qatışdırıb istifadə edilərsə burun qanaxmasında, xırda bir qənd parçası ilə daxilə qəbul edilərsə döş qəfəsi xəstəliklərində və astmada kömək edir. Reyhan şirəsi qəbul etmək görməni yaxşılaşdırır, ürəyi sevindirir.
Ağızdan həddən artıq selik axma varsa onun təzə yarpaqlarını çeynəmək faydalıdır. Daxilə qəbul edilən soyuq reyhan dəmləməsi hərarəti endirir, daxili qızdırmada, ümumiyyətlə, isə reyhan dəmləməsi yuxunu nizamlayır, əhval-ruhiyyəni yüksəldir, sidikqovucudur, kolit zamanı xeyirlidir.
Qurudulmuş reyhan tozu yerli şəkildə istifadə edildikdə hematomanın tez sorulmasına yardım edir.
Sirkə ilə qarışdırılaraq xaricə istifadə edilərsə tərləmə zamanı və dəridəki çillərdə çox effektlidir. İbn Sina belə hesab edirdi ki, reyhan bitkisi podaqraya çox faydalıdır.
Əqrəb sancması zamanı reyhanı sirkə ilə qarışdırıb həmin nahiyəyə qoyularsa zəhərin xaric olmasına yardım edər.
Yandırılmış reyhanın tüstüsü isə ağcaqanadları və digər həşəratları qovur, vəba xəstəliyinin yayılmasının qarşısını alır.
Reyhan yağı (eyni ölçüdə götürülmüş reyhan şirəsi və zeytun yağı bir qabda zəif alovda qaynadılır və suyu buxarlanır) ifliclərdə, soyuq sinir xəstəliklərində, sifətin əyilmələrində, miqrendə, zəif eşitmələrdə və s. xaricə istifadə olunur.

Müəllif: Firəngiz Rüstəmova
"TƏBABƏT VƏ MİFOLOGİYA: GÖRÜNƏN VƏ GÖRÜNMƏYƏN ƏLAQƏLƏR" kitabından