Demokratik İslahatlar Partiyasının sədri, Milli Məclisin deputatı Asim Mollazadə Teleqraf.com-un suallarını cavablandırıb.

Onunla müsahibəni təqdim edirik:

- Ermənistanın Baş naziri Nikol Paşinyanın 1994-cü ildən aparılan danışıqlarda Qarabağın Azərbaycanın tərkibində saxlanılması istiqamətdə müzakirələrin getdiyini etiraf edib. Sadəcə olaraq o, 2018-ci ildə hakimiyyətə gələrkən bu reallığı erməni xalqına izah etmədiyini bildirib. Sizcə, bu kimi etiraflar indiki halda Azərbaycanla aparılan sülh danışıqlarına necə təsir edə bilər?

- Əslində bu kimi həqiqətlərin gec də olsa, etiraf edilməsi mühüm önəm kəsb edir. Paşinyanın indiki halda bu məsələləri gündəmə gətirməsi də təsadüfi deyil. Çünki bu həqiqətlərin çatacağı ünvan erməni xalqıdır. Ermənistanda yaşayanalar bu reallığı bilməlidir. Hazırda baş nazir Ermənistanın keçmiş hərbi canilərini (Robert Köçəryan və Serj Sərkisyan) ifşa edir. İllər boyu erməni xalqına danışılan yalanların əsl mahiyyəti üzə çıxarılır. Ona görə də, bütün bu proses Ermənistanın daxili siyasəti ilə bağlıdır. Gözlənilən də odur ki, Ermənistan rəhbərliyi sülh istiqamətində zəruri addımları atıb, müvafiq sazişləri imzalayıb, Azərbaycana qarşı olan ərazi iddialarına son qoyacaq. Bu, Ermənistan Konstitusiyasında Azərbaycana qarşı olan ərazi iddiaları və digər məsələlərlə bağlıdır. Bu halda Ermənistan dövləti öz günahlarını tarixin arxivinə göndərə bilər.

- 2024-cü il Azərbaycanla Ermənistan arasında aparılan sülh danışıqlarından mühüm irəliləyişlər əldə edildi. Qazaxın 4 kəndinin Azərbaycana təhvil verilməsi, 12 km-lik sərhəd xəttinin delimitasiya edilməsi və sülh sazilaşması üzrə 17 müddəadan 15-nin razılaşdırılması kimi vacib irəliləyişlər oldu. Bu halda gələn ildən sülh gözləntiləri varmı?

- Problem burada Ermənistanın müstəqil siyasət apara bilməməsi ilə bağlıdır. Çünki Ermənistan təkbaşına qərarlar qəbul edə bilmir. Bu ölkənin sahibi olan bir sıra qüvvələr var. Onların da xəritəsi çox genişdir. Gözlənilən isə o olardı ki, Ermənistan rəhbərliyi müstəqil siyasət yürüdürək sülh istiqamətinə yönəlsin. Məhz bu zaman hansısa konkret razılaşmalar əldə oluna bilər. Amma hələlik Ermənistan bir qütbdən, digər qütbə keçməyə çalışır. Özü üçün yeni sahib axtarışındadır. Bu axtarışlar isə hələlik nəticə vermir. Ona görə də, erməni tərəfinin siyasəti və addımları ilə bağlı hansısa proqnozlar irəli sürmək çox çətindir. Onlar hələ özləri də bilmir ki, sabah hansı addımları ataracaqlar.

- ATƏT-in Minsk qrupundan imtina və Avropa İttifaqının “missiyası”nın ərazidən çıxarılması məsələlərinin sülh razılaşması və sərhədlərin dəqiqləşməsi başa çatdıqdan sonra həlli gündəmə gətirilib. Bu məntiqi necə izah etmək olar?

- Sözsüz ki, bu sülh prosesini uzatmaq, sabotaj etmək üçün edilən gedişlərdir. Faktiki olaraq ATƏT-in Minsk qrupunun heç bir fəaliyyəti yoxdur. Aİ-nin həmin “missiyası”nın isə sərhəddə dayanması məntiqdən uzaqdır. Məhz qeyri-müəyyənliklər fonunda Ermənistanın davranışları açıq şəkildə özünü göstərir. Təbii ki, proseslərin inkişafı Ermənistanın sahiblərinin davranışlarından və təkidlərindən asılıdır. İrəvan indi dünyada proseslərin hansı istiqamətdə gedəcəyini gözləyir. Beləliklə, erməni tərəfi yeni və güclü sahibinin yanına qaçmağı düşünür.