Ermənistan uzun müddətdir ki, hazırlıq içərisindədir. Son günlərdə baş verən proseslərə nəzər saldıqda rəsmi İrəvanın yenidən silahlandırıldığını görmək mümkündür.

Bakıda COP29 konfransı keçirilərkən Hindistanın Ermənistana özünün “Akaş” zenit-raket komplekslərinin ilk batareyasını göndərməsi barədə məlumat daxil olub. Bundan bir ay əvvəl Ermənistanın Hindistandan “Pralay” taktiki ballistik raketləri almağı planlaşdırdığı da bildirilirdi. Ermənistana Fransanın müasir 155 mm-lik “SEZAR” özüyeriyən artilleriya qurğuları və onların komponentləri, həmçinin tank əleyhinə raket sistemləri gətirilib. Yunanıstan Ermənistana S-300 hava hücumundan müdafiə sistemini və ölkənin hava hücumundan müdafiəsi üçün istifadə edilən Rusiya istehsalı olan daha iki silah sistemini təhvil verməyə hazırlaşır.

Son olaraq Polşa prezidenti Anjey Dudanın sərhədə gəlməsi və s. sözügedən hazırlıqların bir parçası kimi dəyərləndirilir.

Ermənistan müharibəyə hazırlaşır?

Globalinfo.az-a danışan politoloq Aqşin Kərimov deyib ki, Ermənistanı genişmiqyaslı müharibəyə hazırlamaq məşqləri regionu son dərəcə siyasi və hərbi təhlükəsizlik cəhətdən qeyri-sabit münaqişə məcrasına itələmək cəhdidir:

“Azərbaycanla Ermənistan arasındakı danışıqlar xəttini pozmaq səylərinə İrəvanın da qeyri-müəyyən mövqeləri təkan verir.

Beləliklə, regionda Azərbaycanla Ermənistanın hüquq və vəzifələri üzərində toqquşma nöqtələri yaratmaq üçün İrəvanın silahlandırılması həyata keçirilir.

Amma regional nizama nəzarət üçün lazım olan hərbi hədlər Ermənistanın balansında mövcud deyil, nəticədə demək olar ki, Azərbaycan İrəvanla deyil, ona dəstək olan qüvvələrlə həm diplomatik-siyasi, həm də kəşfiyyat siyasətini rəngləndirir”.

Politoloqun sözlərinə görə, Azərbaycan strateji uzaqgörənliyi ilə regional strkturda sabitliyin və təhlükəsizliyin təmini məqsədlərində çoxşaxsəli yanaşma həyata keçirir:

“Bu, hətta Ermənistanla ona dəstək olan dövlətlərin arasında ziddiyyətləri inkişaf etdirə bilər.

Yəni, Azərbaycan diplomatik-siyasi həmlələr və gələcək təxribatlara qarşı güc faktorundan istifadə ehtimallarından daha əlamətdar regional hadisələrin açarının özündə olduğunu bəyan edir.
Təbii ki, bu amil Azərbaycana diplomatik-siyasi yollarla Ermənistanla mübahisələrin həlli müzakirələrinin Bakının şərtləri əsasında təşviqini asanlaşdırır. Burada Azərbaycanın əsas tərəf müqabili Ermənistan deyil, çünki İrəvan müstəqil siyasətdən çoxdan imtina edib.

Bir sözlə, strateji olaraq gəldiyim qənaət belədir ki, Azərbaycan regional və qlobal aktorlarla “İrəvan uğrunda” mübarizə aparır. Lakin getdikcə öz mövqeyini gücləndirir və davam edən danışıqlar prosesinin incəliklərini tamamilə öz maraqları kontekstində inkişaf etdirmək şansı qazanır”.